Umurlar omurları sıkıştırır

Posted on 24 Nisan 2014

0


Umursamak için ummak gerekir mi? Yani bir insanın hastalığını umursamanın altında onun hep sağlıklı kalmasını ummak gerçeği mi yatar? Ya da bir ülkedeki siyasal gerginlikleri umursamak için ülkenün güllük gülüstanlık olmasını ummak mı gereklidir? Hiç bir umudu olmayan bir konuyu insan ilk gördüğü, duyduğu ya da yaşadığı anda umursamaya başlayabilir mi? NLP insanı umursamaz yapar mı? Kendi kendine ben aslında normalim diyerek buna inanan kişi anormal oluşunu umursamadığı için mi normal kabul edilmelidir? Umursamazlık kötü müdür? Kim neyi gerçekten umursar ki? Bu gidişle yine boynum ağrıycak ya da belim tutulacak. Amaaaan, boşver, kimin umrunda, sen yaz kızım, dök içini bir rahatla, omurların gevşesin.
OT Dergi / Burak Aksak / Zaten bir süredir mala bağlamış vaziyetteyim. Üstüne birde bu sabah imamın ‘Nasıl bilirdiniz’ demesiyle uyandım. Rüya filan değil, baya uyanığım yani. Sonra ‘Merhumun ruhu için el Fatiha’ dedi. ‘Aha’ dedim, ‘her şey buraya kadarmış.’ Kendi ruhum için Fatiha okudum yattığım yerden. Sonra kalkıp pencereyi açtım. Meğer ölen alt komşuymuş. ‘Oha lan ben ölmemişim’ bile demedim. Kapadım pencereyi, tuvalete gittim. Sonra yatağıma dönüp uykuma kaldığım yerden devam ettim… Umursamaz olan ben değilim, hayat çok sıradan.