Geri zekalı olmak zor

Posted on 25 Nisan 2014

0


“…. bir süre geçiyor ve düşünce dehlizlerinden geçip sıkıntılar denizine giriyorum. Binbir sırıtışın sarmaladığı bu ortamda daha da sıkışmış hissediyor insan. İçim ABSORBE edemiyor bu kadar ABSÜRDlüğü ve aslında bunun nedeninin aslında onların tek bir zeka pırıltısı göstermediklerini anlamam geç oluyor. Kendi zekamı sorgulattırıyor o an. Sıradanlaşmaya adanmaması için uğraş verdiğim bu hayat sonunda bana kabul ettiriyor, bulunduğum yerdeki en geri zekalı insan olabileceğim gerçeğini. Ve bir günü daha onlar için farksız benim içinse çok anlamlı bir şekilde kapatıyorum. İnsan bir kere “ben geri zekalıyım” dedikten sonra gerisi gelir. Beklenti yok olur, amaçlar kaybolur, hoş görü ve tevazu hayat bulur. Onların kusurlarını aramaktansa, “ben geri zekalıyım ya ondan oldu” denir geçer, ardı arkası çok sorgulanmaz. Kafalar daha rahat olur, kusurun sahibi belli olunca sırf bir suçlu bulucam diye yok yere onu bunu çekiştirme son bulur. E yani insan bir saflaşır, temizlenir, arınır mı acaba? Bir nevi çocuk mu olur? E o zaman çocuklar her durumda aslında geri zekalılardır da sırf kirlensinler, bozulsunlar, kötü olsunlar diye mi hadi konuşsun, hadi okusun diye koşturulur? Bak yine kafam karıştı anlamadım bu yazılanları. Yazanın da okuyanın da suçu yok ama ben geri zekalıyım ya ondan.

……”