Bi şansı olur mu?

Posted on 31 Mayıs 2014

0


…”Dur gitme, o benim Rosaline’imdi fazlası değil”, dedi ve “ya diğerleri” diyen bir bakışla karşılaşdı, en azından geriye dönüp ona bakmasını sağlayabilmişti. “Onlar sıradan Zürafa kadınları, hiç birinin adı bile yok” dedi. Gerçekten de hiç birinin adını, yüzünü, sesini hatırlamıyordu. O anda aklında tek bir gülümseme vardı ve kadın olmak en çok karşısında duran bu periye yakışıyordu. Tek bir şans diliyordu, başarılı olamazsa tabi ki durmadan yeni şanslar isteyecekti ama şimdilik sadece şu ilk şansın iznini alabilse yeterliydi. Yalvaran bakışlarını karşısındakinin anlamaz bakışlarından ayırmıyordu, içi umut doluydu. Dünyada olan ve olacak her şeyin bir nedeni varken kendisine verilen akıl ve kalbin nedeni şu tek şans dileğine neden olandan başka bişey olamazdı. Sevgi kendinde vardı merhamet dolu bakışlar karşısında. Oysa içinde bulundukları ortam tam bir korku ve dehşet yuvasıydı, gürültülü, abartılı ve sahte ama sahne arkası da bir o kadar sıcak ve samimi. Dilenmeye karar verdi şansı için ve Ağustos’u beklemeye….