Kalabalık yalnızlık

Posted on 01 Eylül 2014

0


Korkulu bekleyişim bitti zil sesinden sonra, korkuyu beklemeye başladım. Gecenin bir vakti eve gelmemin karşılığında hele de gün güzel geçmişse kesin kötü bişey olur diye bekliyordum. Oldu. Sonra da korkmayı beklemeye başladığımı bildirdim. “Yalnız mısın?” dedi, “Yok hayır değilim, oldukça kalabalığız aslında, ben, kendim, ruhum, bedenim, aklım, evvelim ve ahirim, batınım ve zahirim burada. Hep birlikte oturuyoruz” dedim. Güldü, “Geleyim mi?” diye sordu. “Yok hayır gelme, sen ve ben bir arada olduğumuzda ben yalnız kalıyorum aslında, hem zaten yatağımın altındaki ekmek bıçağından farklı bir dost sıcaklığı geliyor bu gece, biz iyiyiz böyle” dedim, yok oldu.