Düğüm

Posted on 21 Temmuz 2015

0


İç boğuculuğunda zamanın, bitmez yolculuklarda gün batımına ilerliyoruz, etraf sesli, tozlu, karışık ve de karamsar. Zorluklardan değil zorlanmalardan usanmış, “aynen” söylenildiği gibi yaşıyoruz. Yakın mesafe uzaklığımız derinleşiyor her saniye suskunluğumuzla. Sinema, tiyatro, konserler bitti, sergiler umutsuz, kahve fincanlarının ardından anlamlı kaçamak bakışlarımızın anlamsız bakışmalara dönüşüne şaşırıp tatlı paylaşabilmeyi umut ediyoruz. Adım atamayacak yorgunluğumuzla her olan ve de olmayan hakkında oturduğumuz yerde konuşuyoruz geniş geniş. Sıkıldık, daraldık kararsızlığımızdan ama yine de tek bir kıpırtı yok hayatlarımızda. Düğüm olduk dolandık, çamur olduk bulandık, kötü olduk yuhlandık, dağılın emrini bekliyoruz toparlanabilmek için.  .. Gitmek lazım canım kardeşim, artık göçmek lazım bir an evvel varmak için.